![]() |
| Jasmine Trinca e Louis Garrel en Sucederá esta noite (Nanni Moretti, 2026). Imaxe: BTeam Pictures |
Na miña primeira tarde de Cineuropa vin con gusto Fatherland de Pawel Pawlikowski, premio á mellor dirección no Festival de Cannes ex-aequo con La bola negra. O premio compartido foi unha decisión rara do xurado por tratarse de dúas películas antitéticas: fronte á banalización histórica e o ton grandilocuente e enfático de Los Javis, Fatherland é un exercicio extremo de contención narrativa até o punto de resolverse en 75 minutos, unha bendición nun tempo en que a as longametraxes adoitan estirarse sen necesidade. Como en Ida e Cold War, das que herda unha coidada estética de composicións hiperprecisas en formato 4:3 e fotografía en branco e negro, Pawlikowski achégase a unha Europa tronzada pola guerra, aquí sublimada polo peso da figura central que retrata, Thomas Mann, no que conviven a ferida familiar, representada polo suicidio do seu fillo Klaus, e a ferida histórica do seu país, Alemaña, dividido en dous despois de provocar o maior horror do século. O guión, a posta en escena, o elenco comandado pola infalíbel Sandra Hüller: todo en Fatherland é sutilmente virtuoso, unha obra perfecta ideal para amantes das obras perfectas, mais a rixidez da fórmula conduce tamén a certa frialdade.
Saín moito máis satisfeito coa sinuosa imperfección de Sucederá esta noite, a máis almodovariana das películas de Nanni Moretti (...)
Martin Pawley. Artigo publicado no Nós Diario o 10 de novembro de 2026, terza feira. As persoas subscritoras poden ler o artigo completo nesta ligazón.

Ningún comentario:
Publicar un comentario